|
Hengameh Golestan |
|||||
|
|
|||||
 |
دخترکان،در لباس عروس، باد دستان کوچکشان که التهاب دارد. و مادران دیگری که با درد زن می شوند،اما امشب چه خوشگل می خندند.و کودکانی که تا قبل از رخت دامادی و عروسی آزاد می شوند | ||||
 |
.چه زود
مادر می شوند، کودکان مادرشان را و نگاهشان چه چیز را در من می جوید؟ و پسرانی که نمی دانم به کجا می روند؟ |
||||
|
|
نگاه می کردم ; سیاه، سفید، خاکستری. غمگین شدم. رنگ می خواهم. در جریان زندگی هایی که مرا 10 سال با خود برد | ||||
 |
مردمان زادگاهش مخفیانه با خاطره یک عکس به او عشق ورزیدند. و بعد چه فریادها بلند برایش .سرود کردند و آزادانه به او عشق ورزیند. جان دادند تا بیاید |
||||
 |
|||||
|
|
.این
جا لندن است. رنگ ها، زرق و برق ها و صداها، راه می روم |
||||
